Onze Mini-D is inmiddels alweer bijna 2 maanden (morgen om precies te zijn, wat vliegt de tijd) en begint de wereld om haar heen steeds meer te ontdekken. Zo "spelen" we tegenwoordig na een voeding een half uurtje met haar en het is prachtig om te zien hoe verwonderd ze naar haar knuffelhondje kan kijken en hem zelfs al probeert te pakken (eerder deze week viel 'ie om terwijl ik nét even de kamer uit was en toen ik terug kwam, lag ons meisje heerlijk op zijn snuit te sabbelen).
Ook begint ze meer en meer te praten. Nou ja, praten .... wij zeggen een woord (bijvoorbeeld "mooooooooooi") en zij stoot een klank uit die erop lijkt ("Oooooo"). Of kletsen met mijn moeder. Die zegt "errrruh" en kleine D. probeert dit na te doen maar het lukt niet. De grimassen die ze erbij trekt als ze uit alle macht probeert om mee te praten, zijn zo komisch dat wij meteen in de lach schieten. Zij kijkt ons vervolgens vol verbazing aan en begint dan van oor tot oor te grijnzen. Niet te fotograferen en moeilijk te omschrijven maar dit zijn de momentjes die de gebroken nachten weer helemaal goed maken ...
Onze lieve kleine D. met haar lievelingsspeeltje
2 opmerkingen:
Hey,
leuk weer Lavi-logjes :)
Tja, dan moet ik ook maar weer meer loggen ;)
Wat wordt die kleine meid alweer groot zeg.
We moeten echt gauw even langskomen.
Na mijn examen maken we maar een date :)
XXX
Prachtige foto! Knisperen de oren ook? Van de hond dan hè? ;-)
Een reactie posten